اجتماعى نگاه مىدارد ، و انسان را معتقد مىسازد كه بايد حركت كند ، به نفع ديگران عرق ريزد حتى اگر ديگران از او تقدير نكنند زحمات او را ناديده بگيرند او را به كلى فراموش كنند ! بلكه توهينش كنند اسباب زحمت و اذيت او را فراهم كنند و با تمام اين احوال دين به وسيله مكافات ابدى خود او را از سقوط يأس و وقف و سكون و يا از اراده انتقام گرفتن باز مىدارد يعنى نه تنها اراده انتقام را از مغز او بيرون مىكند بلكه او را وادار مىكند به خدمت خود ادامه دهد و مزد خود را از خداوندى كه عمل نيكوكاران را ضايع نمىكند . بخواهد بقول سعدى : تو نيكى ميكن و در دجله انداز * كه ايزد در بيابانت دهد باز راستى دين فوائد مهمه بيشمارى دارد كه يكى از آن‌ها تحريك حس اجتماعى انسان است كه تمام قواى بشرى را در راه بهبود اجتماع و سعادت مردم بسيج مىكند و استعدادهاى عالى انسان را به نفع جامعه به كار مىاندازد ضعيف از قوت قوى جاهل از علم عالم ، فقير از ثروت غنى ، ساده از ابتكار هوشمند استفاده مىكنند ، و اين اجتماع قابل شكست و اضمحلال نيست . حالا كه اين موضوع روشن شد بد نيست به طور نمونه بعضى از توصيه‌هاى اسلام را در اين موضوع اين‌جا نقل كنيم !